დიზაინერის სიტყვა „მოსაწყენი“ ტიპოგრაფიის დასაცავად
ყველაზე ხმამაღალი შრიფტი იშვიათად აკეთებს ყველაზე დიდ საქმეს. შეხედე, სად ცხოვრობს ბრენდის სიტყვები სინამდვილეში: ფასი, ღილაკი, მიტანის თარიღი, წვრილი იურიდიული ხაზი ანგარიშ-ფაქტურის ბოლოს, წარწერა, რომელსაც ავტობუსში, ხელში დაჭერილ ტელეფონზე კითხულობენ. თითქმის არცერთი მათგანი არ არის ის სათაური, რომლისთვისაც შრიფტი აირჩა.
ამიტომ პატიოსანი კითხვა არჩევისას არ არის, რომელი შრიფტია ყველაზე გამორჩეული. კითხვა ისაა, რომელი აიღებს თავის თავზე მოსაწყენ ოთხმოცდაათ პროცენტს და ღირს თუ არა დანარჩენი მეორე შრიფტის ფასად. კითხვა თავადაც მოსაწყენად ჟღერს, მაგრამ სწორედ მასზე პასუხი წყვეტს, რამდენად ადვილი იქნება ბრენდის წაკითხვა ყოველდღე.
„მოსაწყენი“ კონკრეტულ სიას ნიშნავს. იმდენი სისქე, რომ იერარქია ოჯახიდან მოდიოდეს და არა ხრიკებიდან. ციფრები, რომლებიც ცხრილში ერთმანეთს უსწორდება, და სწორი ტიპის ციფრები სწორი ადგილისთვის. ქართულში ეს ასევე ნიშნავს ასოებს, რომლებიც ტექსტის ზომაზე მშვიდად იკითხება: მთავრული მხოლოდ გამორჩევისთვის გამოდგება, კითხულობენ კი ჩვეულებრივ ასოებს. პუნქტუაცია, რომელიც პატარა ზომაზე არ იშლება. ინტერვალები, რომლებიც გრძელ ტექსტს კითხვად ტოვებს. და ყველა ენის დაფარვა, რომლითაც ბრენდი მართლა წერს, ანუ ქართულის შემოწმება მანამ, სანამ ლათინური შეგიყვარდება, და არა მერე.
შრიფტი, რომელიც ამ სიას აკმაყოფილებს, ქრება. გაქრობა კი მთელი აზრია. ვინც მიტანის თარიღს კითხულობს, შრიფტი არ უნდა შეამჩნიოს, უბრალოდ თარიღი უნდა წაიკითხოს და საქმეს მიხედოს. თუ შეამჩნია, შეცდომა ორჯერ მოხდა: ერთხელ აწყობისას, ერთხელ არჩევისას.
გამორჩეულობა მაინც სადღაც უნდა დაიბადოს და, როგორც წესი, იქიდან იბადება, რაც მუდბორდზე არასდროს ხვდება. მასშტაბების კონტრასტი. რამდენად მჭიდროა სათაური და რამდენად თავისუფალი ძირითადი ტექსტი. წერს ბრენდი მშვიდად თუ ყვირის. ხაზის სიგრძე, რომელიც შეგნებულად აირჩა და არა სვეტის სიგანეს გამოჰყვა. ორმა ბრენდმა შეიძლება ერთი და იგივე, ფართოდ გავრცელებული შრიფტი აიღოს და სულ სხვანაირად გამოიყურებოდეს, რადგან რიტმი განსხვავდება, რიტმს კი ავტორი ჰყავს. სწორედ ამიტომ არ არის შრიფტის სახელი პასუხი კითხვაზე, როგორი უნდა იყოს ბრენდის ხმა.
ხმამაღალ შრიფტსაც აქვს ადგილი, ასეთი ადგილები უბრალოდ ცოტაა. ერთი სათაურის შრიფტი იქ, სადაც ბრენდს ხმის აწევის უფლება აქვს, და გვერდით სამუშაო შრიფტი, რომელიც არასდროს იმაღლებს ხმას, ეს უკვე სისტემაა. ორი ხმამაღალი შრიფტი ჩხუბია. ხმამაღალი შრიფტი სამუშაო შრიფტის ადგილას კი ნელი გაჟონვაა: ყოველი ცხრილი, ყოველი ფორმა, ყოველი შეცდომის შეტყობინება პატარა გადასახადს იხდის იმ გადაწყვეტილებისთვის, რომელიც პოსტერზე მიიღეს.
ჯერ მოსაწყენი აირჩიე. პოსტერზე მერე იკამათე.